-->



Et il y a est un cabinet foncé profondément à l'intérieur de moi que je l'ai appelé mon zéro absolu...



Friday, November 19, 2004

جمعه، هفتم فروردین ماه 1383

عشق در نگاه اول


هر دو بر این باورند
که حسی ناگهانی آنها را به هم پیوند داده
چنین اطمینانی زیباست
اما تردید زیبا تر است .
چون قبلا همدیگر را نمی شناختند ،
گمان می برند هرگز چیزی میان آنها نبوده .
اما نظر خیابانها ، پله ها و راهروهایی
که آن دو می توانستند از سالها پیش
از کنار هم گذشته باشند، در این باره چیست ؟
دوست داشتم از آنها بپرسم
آیا به یاد نمی آورند
شاید درون دری چرخان
زمانی روبه روی هم ؟
یک «ببخشید» در ازدحام مردم ؟
یک صدای «اشتباه گرفته اید» در گوشی تلفن ؟
- ولی پاسخشان را می دانم .
نه ، چیزی به یاد نمی آورند .
بسیار شگفت زده می شدند
اگر می دانستند که دیگر مدتهاست
بازیچه ای در دست اتفاق بوده اند .
هنوز کاملا آماده نشده
که برای آنها تبدیل به سرنوشتی شود ،
آنها را به هم نزدیک می کرد دور می کرد ،
جلو راهشان را می گرفت
و خنده ی شیطانیش را فرو می خورد و
کنار می جهید .
علائم و نشانه هایی بوده
هرچند ناخوانا .
شاید سه سال پیش
یا سه شنبه گذشته
برگ درختی از شانه یکیشان
به شانه دیگری پرواز کرده ؟
چیزی بوده که یکی آن را گم کرده
دیگری آن را یافته و برداشته .
از کجا معلوم توپی در بوته های کودکی نبوده باشد ؟
دستگیره ها و زنگ درهایی بوده
که یکیشان لمس کرده و در فاصله ای کوتاه آن دیگری .
چمدان هایی کنار هم در انبار .
شاید یکشب هر دو یک خواب را دیده باشند
که بلافاصله بعد از بیدار شدن محو شده
بالاخره هر آغازی
فقط ادامه ایست
و کتاب حوادث
همیشه از نیمه ی آن باز می شود ...

ویسواوا شیمبورسکا

- شعر بالا اثریست به یاد ماندنی و عجیب حقیقتی زیبا با تشکر از دوست عزیزی که
کتاب این شاعره لهستانی را به من داد تا تعطیلات عیدم را در سطرهای شعرهایش
بگذرانم و لذت ببرم . امیدوارم شما هم ازین شعر لذت ببرید . راستی من الان در سفر
هستم و در شهری بسیار بسیار زیبا و دوست داشتنی ...


دوستان:

ملاقات...