Monday, October 25, 2004
دوشنبه، چهارم اسفند ماه 1382
…
گفتي در حوالي خوابهاي نيمه شبانت مرا ديدي – شبگرد هميشه بيخواب خوابهايت را –
گفتم مهم اينست كه دور و بر تو پرسه ميزدم . حالا چه فرقي مي كند كه در خيال يا در بيداري ؟
باران لبخندت بر چشمهايم باريد . زمزمه كردي گل من …
گفتم در رويايم ديدمش . تو بهش مي رسيدي . شاخه هاي اضافي اش ، علفهاي هرز ساقه اش ، گلبرگهاي پژمرده اش .
و خاك هميشه تشنه اش را سيراب كردي …گلت به دستهاي مهربان تو پيچيد تا به آفتاب برسد …
گفتي و ديگر چه ؟!
گفتم و من خيس تشنگي ، به بيداري ها پيوستم …
3 اسفند 82
|
|
|
|
|
